۹اشتباه والدین که وابستگی کودک را بیشتر می‌کند
گاهی والدین با هدف آرام کردن، حمایت یا کمک به کودک، رفتارهایی انجام می‌دهند که ناخواسته وابستگی او را افزایش می‌دهد. لغو کردن جدایی به محض گریه، رفتن مخفیانه، طولانی کردن خداحافظی، انجام دادن همه کارها به‌جای کودک، پاسخ فوری به هر درخواست، تحقیر ترس کودک، تهدید به ترک کردن، انتقال اضطراب والد و جدایی ناگهانی از مهم‌ترین این رفتارها هستند. در این مقاله توضیح داده می‌شود که چرا این اشتباهات وابستگی کودک را بیشتر می‌کنند و والدین چگونه می‌توانند با راهکارهایی ساده و تدریجی، احساس امنیت و استقلال کودک را هم‌زمان تقویت کنند. هدف، دور کردن کودک از والد نیست؛ بلکه کمک به او برای تجربه این باور است که می‌تواند در کنار یک رابطه امن، بعضی کارها و جدایی‌های کوتاه را نیز مدیریت کند.
وابستگی کودک به مادر طبیعی است یا نگران‌کننده؟
وابستگی کودک به مادر در سال‌های ابتدایی زندگی تا حدی طبیعی است و می‌تواند بخشی از روند شکل‌گیری دلبستگی و احساس امنیت کودک باشد. بااین‌حال، زمانی که کودک بدون حضور مادر قادر به بازی، خواب، رفتن به مهدکودک یا ماندن نزد افراد مورد اعتماد نیست و هنگام جدایی واکنش‌های شدید و طولانی نشان می‌دهد، لازم است این وابستگی جدی‌تر بررسی شود. در این مقاله، تفاوت دلبستگی سالم با وابستگی بیش‌ازحد، مهم‌ترین نشانه‌ها و علت‌های وابستگی در کودکان ۲ تا ۶ سال و راهکارهای عملی کاهش آن بررسی شده است. هدف این راهکارها جدا کردن ناگهانی کودک از مادر نیست؛ بلکه کمک به او برای تجربه جدایی‌های کوتاه، ایمن و قابل پیش‌بینی و افزایش تدریجی استقلال است. همچنین توضیح داده می‌شود که در چه شرایطی مراجعه به روانشناس کودک ضروری خواهد بود.